Waarom ik wandel – mijn motivatie (in het Duits)
Vroeger draaide alles om prestaties: triathlon, lange fietstochten, wedstrijden. Urenlang onderweg zijn, altijd sneller, altijd verder. Maar echt bewust heb ik die momenten nooit beleefd. Wie 140 kilometer op de fiets rijdt, ziet meestal maar één ding: het eigen voorwiel.
Bij het wandelen is alles anders. Zodra ik de eerste stap in het bos zet, voel ik rust. De stress van het dagelijks leven blijft achter me. Ik hoor de wind in de bomen, ruik vochtig mos en zie hoe de natuur overal om me heen verandert.
Het bos geeft me energie. Veel problemen waarvoor ik achter mijn bureau geen oplossing vind, lossen zich op lange wegen bijna vanzelf op. Mijn gedachten ordenen zich, terwijl mijn voeten de ene stap na de andere zetten.
Anders dan bij de triathlon blijf ik bij het wandelen altijd bewust bij mezelf. Zelfs bij extreme tochten zoals een 24-uurs wandelmarathon ben ik wakker, oplettend, volledig in het moment. Ik geniet van elk uitzicht, elke klim, elke kleine pauze.
Wandelen is voor mij meer dan sport
Het is mijn manier om bij te tanken, me te aarden en steeds weer nieuwe kracht te vinden.
Het bos, de bergen, de wijde velden – ze zijn voor mij niet alleen landschap,
ze zijn tegelijk inspiratie en thuis.
In de stilte van een bospad worden gedachten helder.
In het licht dat door de boomkruinen valt, ligt vaak meer waarheid dan in welk scherm dan ook.
En als ik een helling opklim, voel ik hoe met elke stap lasten lichter worden.
Voor mij betekent natuur geen vlucht – maar terugkeer.
Niet het ‘weg-van’, maar een ‘naar-toe’: naar mezelf, naar innerlijke rust, naar nieuwe helderheid.
Wat anderen als vrije tijd zien, is voor mij leeftijd.
De beweging buiten, het ruisen van de bladeren, het knersen onder de schoenen –
dat alles vormt momenten die echt zijn. Ongekleurd. En daardoor des te waardevoller.
Veel van mijn gedachten ontstaan onderweg.
Veel beslissingen neem ik niet achter mijn bureau, maar op een pad,
met uitzicht op een dal of bij wind op een bergrug.
Daarom is wandelen voor mij veel meer dan een hobby.
Het is mijn manier van leven, denken, voelen.
Het is de grond onder mijn voeten – en de ruimte waarin ik groei.