Marentakberken, wijde akkers, verenigingsmast: Baumberger Aue wandeling

De Baumberger Aue wandeling laat zien wat vlakke Rijnauen werkelijk kunnen – marentakberken, riet en een natuurgebied op 8,5 km.

Soms zijn er geen bergen nodig. De Entdeckerschleife Baumberger Aue in Monheim am Rhein, Kreis Mettmann, is zo’n tocht – vlak, groen, verrassend afwisselend en met een natuurgebied dat zelfs plaatselijke kenners vaak onderschatten. Op een bewolkte herfstdag liep ik de 8,5 km, en wat ik meenam verraste me oprecht.

Door de auebossen van de Urdenbacher Kämpe

Het pad begint in de wijk Baumberg en leidt snel het groen in. Al na enkele minuten is het asfalt verdwenen – een geplaveide weg slingert zich door weelderig groen auenlandschap, links en rechts bomen waarvan de takken zich over het pad welven. Dan opent het pad zich in een brede grindstrook, breed genoeg voor wandelaars en fietsers. De vegetatie dringt van beide kanten naar binnen: wilgen, elzen, en daartussenin steeds weer riet dat ruist in de wind.

Een houten vlonder met klein uitkijkplatform voert over een watergang – hier loont het de moeite even te blijven staan en het riet in te kijken. In de herfst is het licht diffuus, bijna fluweelachtig, en de kleuren zijn desondanks diep. Wie er vroeg in de ochtend is, beleeft het auenpad in tegenlicht – dat is weer een heel andere kwaliteit.

Drüsiges Springkraut en marentakbollen

Kort na de vlonder omzomen dichte bestanden van Drüsiges Springkraut het pad – roze-violette bloemen die in de late zomer en het vroege najaar regelrecht exploderen. Dat is botanisch niet onproblematisch (de soort is invasief), maar fotografisch een feest. Direct daarna volgt een van de onverwachte hoogtepunten van de tocht: een oude berk, waarvan ik de kruin spontaan fotografeerde omdat ik de bolvormige marentak­nesten aanvankelijk voor vogelnesten hield. Bij naderbij komen was het duidelijk: het zijn marentakken, wel een half dozijn, verspreid over de takken als groene lampions. In de winter zonder blad zouden ze nog indrukwekkender zijn – dat onthoud ik voor een tweede bezoek.

De Urdenbacher Kämpe, waardoor het middelste deel van de tocht voert, is een belangrijk natuurgebied direct aan de Rijn – het strekt zich uit over het grondgebied van Baumberg en de Düsseldorfse wijk Urdenbach. Langs de oude knotwijgen, waarvan de holten de zeldzame steenuil als schuilplaats dienen, heeft men het gevoel ver weg te zijn – terwijl het dichtstbijzijnde S-Bahn-station minder dan twee kilometer verderop ligt. Dat is in Nordrhein-Westfalen niet vanzelfsprekend.

Wijde akkers en de verenigingsmast van Baumberg

In het verdere verloop wisselt het landschap: de aue maakt plaats voor open velden. Een groot akkerland opent zich, begrensd door een bomenrij aan de horizon – de compositie is bijna klassiek, met omlijstende takken links en rechts op de voorgrond. Dan, bij de terugkeer in het dorp, wacht een echte curiositeit: een verenigingsmast met een goed dozijn borden die het hele spectrum van het Baumberger gemeenschapsleven tonen – schaakclub, vrouwenkoor, Katholische Jugend, Rhein-Rock e.V. en nog enkele meer. Dit is geen toeristische decoratie, dit is een echt dorp.

Praktische informatie

• Lengte: 8,5 km, nauwelijks hoogteverschil (39–51 m), gemakkelijk
• Start: Baumberg, wijk van Monheim am Rhein; parkeermogelijkheid aan de hoofdstraat of bij het officiële startpunt (Klappertorstraße 47)
• Reizen met het openbaar vervoer: S-Bahn naar Langenfeld of Leverkusen, dan bus richting Baumberg – goed bereikbaar
• Eten en drinken: In Baumberg zijn de Rheinterrassen direct bij het startpunt en de horeca in het dorpscentrum te vinden; het historische Haus Bürgel (voormalig Romeins kasteel, nu met museum en biologisch station) ligt eveneens op de route en biedt af en toe rondleidingen aan
• Uitrusting: Stevig schoeisel bij nat weer aanbevolen – de grindwegen kunnen na regen modderig worden; verder zijn er geen bijzondere vereisten
• Beste periode: Het hele jaar begaanbaar; vroege zomer voor de bloei van het Springkraut, winter voor vrijstaande marentakbollen in de kale berken

Conclusie

De Entdeckerschleife Baumberger Aue is geen spektakelroute – maar wel een die beloont wie goed kijkt. Marentaknesten, steenuilholen in oude knotwijgen, een natuurgebied met aansluiting op de Rijn en een verenigingsmast die meer over Baumberg vertelt dan welke reisgids ook. Wie rustig auenlandschap zoekt en toch snel weer in de stad wil zijn, is hier op de juiste plek.