Bladertunnel, leisteenrotsen en een mijn onder de grond – wandeling Schiefer-Wackenweg

De Schiefer-Wackenweg voert door groene tunnelpaden, langs kwartsietrotsen en het binnenste van een echte leisteenmijn in – 11,9 km die verrassen.

Sommige tochten zien er op de kaart onspectaculair uit – en verrassen dan met elke bocht. De Traumschleife Schiefer-Wackenweg is er zo een. Startpunt is Thomm, Landkreis Trier-Saarburg, een klein dorp waarvan de huizen en daken al in het dorp verraden waarmee de mensen hier eeuwenlang in hun levensonderhoud hebben voorzien: leisteen. Wie goed kijkt, ziet het overal – als gevelbekleding, als dakbedekking, als donker gesteente langs de paden.

Hoe de tocht begint

Het begint bij de kerk midden in het dorp. Al na een paar minuten verdwijnt het asfalt en slingert de weg als smal pad tussen overhangende takken door – een echte bladertunnel, die de blik recht vooruit richt op een helder lichtpunt aan het einde van het groen. Dat is geen filter, het ziet er echt zo uit. De bodem wordt zachter, de stappen stiller, het ruisen van auto’s is weg. Dan duikt de eerste markante leisteenrots op: donker, hoekig, uit de helling gegroeid als een tand – omlijst door oud bomenbestand dat in het zomerlicht bijna gouden schijnt.

Naar het Noßerbachtal en het bezoekersbergwerk

De weg daalt af naar het Noßerbachtal. Hier hoor je eerst alleen de beek, dan duikt het natuurmonument Herler Wacken op – een kwartsitische rotsformatie die boven het bos uitsteekt en uitnodigt om op te klimmen. Verder gaat het naar het Besucherbergwerk Fell, het eigenlijke hart van deze ronde. Twee boven elkaar gelegen leisteengroeven uit de eeuwwisseling, verbonden door een 100 meter lange trappenschacht – dit is geen museum met informatiepanelen, maar echte mijnbouw om aan te raken. Tussen april en oktober worden rondleidingen aangeboden; wie de tijd heeft, moet dit meepakken. Bij de ingang van de mijn wacht bovendien de Grubenschänke als gelegenheid om even aan te schuiven – goed voor een pauze halverwege.

Wat me op dit etappe het meest heeft geraakt: een roestige mijnwagen staat op een klein uitkijkplatform aan de helling, ernaast een houten bank met uitzicht op het naaldbos. Het ziet er niet geënsceneerd uit, maar gewoon achtergelaten – en dat maakt het precies kloppen.

Hoogtepunten en het rustieke paviljoen

Na de mijn trekt de route gestaag omhoog. Voorbij de Thommer Schieferhalde opent zich het uitzicht op de eerste wijngaardhellingen van het Mozeltal – een moment dat je even doet stilstaan. Ergens daartussen staat een rustieke houten paviljoen met leistenen dak en een hangende petroleumlantaarn. Hij ziet eruit alsof hij er altijd al heeft gestaan. Een goede plek om even te zitten en te luisteren.

In het laatste gedeelte opent het landschap zich: droog zomergras, oude houten hekpalen, een smal trampelpad dat langs woonhuizen aan de rand van het dorp loopt. Niets dramatisch – maar juist dat heeft zijn eigen charme. Voor de terugweg het dorp in nog even op adem komen bij de Sinnesbank met uitzicht naar beneden op het Mozeltal.

Praktische info in één oogopslag

• Start/Finish: Kirche Thomm, parkeerplaats bij het Bürgerhaus, 54317 Thomm (Landkreis Trier-Saarburg)
• Lengte: 11,9 km, rondweg, ca. 3,5–4 uur
• Hoogteprofiel: Start op ~460 m, laagste punt ~250 m (Thommerbachtal), gematigde stijgingen – de steilste komt aan het einde
• Moeilijkheidsgraad: Matig – bij nat weer kunnen afzonderlijke gedeelten glad worden; stevig schoeisel is verplicht
• Eten en drinken: Grubenschänke bij het Besucherbergwerk Fell (seizoensgebonden), Bistro „Weinstein” ter plaatse
• Bezoekersbergwerk: Rondleidingen april–oktober, ideaal voor gezinnen met kinderen
• Bereikbaarheid per auto: Van Trier via de B52 richting Hermeskeil, afslag Thomm; bewegwijzerd
• Openbaar vervoer: Bereikbaar per bus via Regio-Plus-Bus, halte Thomm

Wat je moet inpakken

Wandelschoenen met profiel – geen sneakers. In de zomer volstaat lichte kleding, maar vergeet niets tegen de wind op de hooggelegen gedeelten. Water meenemen voor de eerste helft, want de Grubenschänke komt pas halverwege. Wie de mijn wil bezoeken, plant beter 30–45 minuten extra in.

Geheimtip: Direct in het dorp Thomm loont een korte blik op de oude gevels – veel zijn tot op de dag van vandaag bekleed met de lokaal gewonnen leisteen en vertellen stil over de mijnbouwgeschiedenis van het dorp. Wie dat ziet, begrijpt waarom deze Traumschleife precies hier zijn naam draagt.