Burgruïne, beekloop en almweide: Traumschleife Almglück

De Traumschleife Almglück voert door Hochwaldpaden, langs een middeleeuws slot – afwisselend en tegelijkertijd verrassend gevarieerd.

Wat je op de Traumschleife Almglück kunt verwachten

8,9 kilometer, nauwelijks asfalt, maar wel een echt bospad – de Traumschleife Almglück start op de parkeerplaats van de Harteichhütte bij Wadrill (Landkreis Merzig-Wadern) en laat zich prima plannen als halve dagtour. Het hoogteprofiel is tam: de route beweegt zich tussen 355 en 537 meter, en omdat start en finish op bijna gelijke hoogte liggen, kom je zonder onaangename verrassingen terug.

Het begin: bladertunnel en eerste beekbegeleider

Vanaf de parkeerplaats gaat het eerst een dicht begroeide bosweg op, die al snel versmalt tot een echte bladertunnel. Het licht valt in smalle strepen door de kruinen – ‘s ochtends is dat bijzonder mooi, wanneer het zijlicht door de beuken breekt. Even later hoor je hem al voordat je hem ziet: de Wadrillbach verschijnt, en vanaf hier begeleidt het water je een heel stuk. Bemosterde stenen, rustige poelen, het kabbelen op de achtergrond – dat trekt zich weldadig door de eerste helft van de ronde.

Geheimtip: bron „Weinfässchen”

Wie oplettend door het gemengde loofbos struint, stuit op een kleine bron genaamd „Weinfässchen” – een charmant relict langs de weg, dat de meeste wandelaars achteloos passeren. Een korte rustpauze loont hier, al was het alleen maar vanwege de stilte.

Het hart van de route: burgruïne met bergvrede en houten brug

Het onbetwiste hoogtepunt van de tour ligt in het midden van de route: een middeleeuwse burgruïne met een imposante bergvrede van breuksteen. Vroeg in de ochtend werpt de toren dramatische schaduwen op de oude muren – wie een camera bij zich heeft, zal hier een tijdje blijven staan. Via een historische houten brug met vakwerkbalustrade betreed je het terrein; het verweerde grijze hout voor diep zomergroen is een motief dat zichzelf componeert. Een houten buitentrap leidt rechtstreeks naar boven in de ronde toren – panoramisch uitzicht inbegrepen, maar bij nat weer liever voorzichtig zijn, de treden worden glad.

Rondom de ruïne woekers weelderig bladerdek, varens schuiven zich tussen de stenen, en van onderaf gefotografeerd door het bladerdak oogt de toren werkelijk als uit een sprookje gevallen. Plan hier gerust twintig minuten extra in.

De weg naar de Hochwaldalm

Na de burcht stijgt het pad gematigd. Betoverende bospaden met weelderige varens aan weerszijden wisselen af met korte open passages, totdat het terrein overgaat in een hooggelegen plateau. Hier opent zich het uitzicht – en even later ligt de Hochwaldalm voor je. In de zomer grazen runderen en paarden op de weiden, het gras is sappig groen, de horizon wijd. Een houten hut langs de weg nodigt uit tot rust; zelfs bij een korte bui blijf je hier droog.

De Hochwaldalm zelf heeft een kleine horecagelegenheid – seizoensgebonden geopend, meestal vanaf Pasen, vrijdag tot en met zondag vanaf 11 uur. Wie zeker wil zijn, belt even van tevoren (+49 6871 507 170). Voor wie zelf eten meeneemt: hier smaakt het meegebrachte eten sowieso het best.

Praktische info in één oogopslag

• Startpunt: Parkeerplaats Harteichhütte bij Wadrill (Landkreis Merzig-Wadern)
• Bereikbaarheid: A1, afslag Nonnweiler-Bierfeld, dan L365 naar Wadrill, Hochwaldstraße richting „Zur Alm”
• Lengte: 8,9 km, rondtour
• Hoogteverschil: ca. 182 m stijging
• Duur: 2,5 tot 3 uur op een rustig tempo
• Beste seizoen: mei tot oktober; in het vroege zomer staat het groen het sappigst, in de herfst branden de beuken
• Uitrusting: Stevige schoenen met profiel, zeker na regen – de paden langs de beek en de houten trap bij de burcht worden glad
• Eetgelegenheid: Hochwaldalm (seizoensgebonden); anders zelfverzorging
• Honden: Zeer geschikt – veel schaduw, water langs de weg

Het pad is gecertificeerd door het Deutschen Wanderinstitut en ligt in de Naturpark Saar-Hunsrück, die ook delen van het noordelijke Saarland omvat. Wie wil, kan na de ronde nog een kort uitstapje naar de Grimburg maken – die ligt niet ver van de parkeerplaats en is een optionele bonus, zonder welke de hoofdronde niets mist.